640… minus 1

Het gaat echt gebeuren. Na serieuze contemplatie (gedurende een periode van bijna 3 jaar) en gesprekken met partner en kids, heb ik begin april besloten om 1 van mijn nieren af te staan. Om iemand die geen of nauwelijks werkende nieren heeft te helpen om weer een normaal leven te leiden. Na een test periode van ongeveer 10 weken kreeg ik groen licht: gezond en geschikt bevonden voor de nierdonatie. Toch lekker om te horen, ook al ging ik er natuurlijk van uit dat ik de gezondheid pur sang ben.

The most good you can do

Ik werd op het idee gebracht door het boek ‘The most good you can do’ van filosoof en ethicus Peter Singer. Daarin beschrijft hij onder meer hoe je direct iemands leven positief kan veranderen door een nierdonatie; de ultieme vorm van altruïsme. Zeker omdat we uiteindelijk maar 1 goed werkende nier nodig hebben. Het zaadje was geplant en begon zich gedurende de afgelopen jaren te ontwikkelen. Natuurlijk kan je duizenden redenen bedenken om het niet te doen, maar gaandeweg wogen die niet meer op tegen het effect dat je kan hebben op iemands leven. En dat van zijn of haar familie.

Er zijn er ook een aantal praktische bezwaren, zoals het feit dat je willens en wetens gezond het ziekenhuis in gaat en er als een patiënt uit komt. Omdat het herstel zo’n 6 weken duurt en je deze periode ook niks mag tillen. Best lastig als personal trainer. Omdat je gedurende die periode ook je klanten moet teleurstellen, je kan er niet voor ze zijn. Hoewel ik denk dat een enkeling daar stiekem niet heel rouwig om is. 😉 En, omdat je gedurende die periode als zzp-er geen omzet hebt. Vandaar dat mijn enige voorwaarde ook was dat het in de zomervakantie moest gebeuren, zodat er zo min mogelijk mensen last van hebben. De datum is bekend: 13 augustus. Dan gaat het gebeuren.

wachtlijst

En dan wordt de wachtlijst van 640 mensen in Nederland met 1 verminderd. Klinkt niet heel veel hè, 640 mensen. Tenzij jij het bent. Of iemand die je dierbaar is. Maar inderdaad, 640 mensen op een bevolking van 17 miljoen is niet onoverkomelijk. Ik heb dit verhaal niet geschreven om mezelf op de borst te slaan, maar om mogelijk iemand te inspireren en tegelijkertijd iedereen te informeren dat ik tussen half augustus en september er even niet ben. Maar daarna gaan we er weer volop tegenaan, met mezelf én met Pur Sang Training.